7 lipca 1889 roku w Nowym Sączu urodził się Władysław Toruń. Przed wybuchem pierwszej wojny światowej zaczął studia na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej. Aktywnie działał w Związku Awiatycznym studentów tej uczelni. W armii austro-węgierskiej początkowo w marynarce wojennej, w czasie pierwszej wojny światowej przeszkolony na morskiego obserwatora lotniczego. W listopadzie 1918 roku uczestniczył w akcji przejęcia lotniska Lewandówka we Lwowie. W czasie walk o Lwów wykonywał loty bojowe i zajmował się kwestiami technicznymi lwowskiej bazy lotniczej. W trakcie wojny polsko-bolszewickiej dowodził najpierw III. Parkiem Lotniczym w Krakowie, a po jego ewakuacji do Krakowa – II. Ruchomym Parkiem Lotniczym w Krakowie. W 1921 roku awansowany do stopnia majora. W październiku 1922 roku został kierownikiem warsztatów w Centralnych Warsztatach Lotniczych. Zmarł w Warszawie 9 sierpnia 1924 roku w wyniku obrażeń poniesionych podczas wypadku w domu.
