23 sierpnia 1893 roku w Święcianach urodził się Stefan Tarasiewicz, polski obserwator lotniczy doby wojny polsko-bolszewickiej. Pierwotnie był oficerem piechoty. Ukończył III. Kurs Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych i został skierowany na południowy odcinek frontu polsko-bolszewickiego. W czerwcu 1920 roku zasilił 6. Eskadrę Wywiadowczą. Latał m.in. z plut. Pawłem Tyslerem i dowódcą eskadry por. Adolfem Wiesiołowskim. Wyróżnił się szczególnie podczas walk III. Dywizjonu Lotniczego z 1. Armią Konną Siemiona Budionnego na przedpolach Lwowa, gdy celnie rzuconą bombą zniszczył całą bolszewicką kolumnę amunicyjną (leciał wówczas z Tyslerem). W 1921 roku pozostał w składzie 6. Eskadry Wywiadowczej. Trafił na kurs pilotażu do Niższej Szkoły Pilotów, ale go nie ukończył. W styczniu 1922 roku wytypowany do przeniesienia do rezerwy. Za wojnę polsko-bolszewicką odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari (nr 343) i Krzyżem Walecznych. Był też posiadaczem Odznaki Obserwatora i Polowej Odznaki Obserwatora (nr 66). Po demobilizacji pierwotnie planował oddać się rolnictwu. Otrzymał prawo do nadziału ziemi na Kresach Wschodnich. Praca rolnika była jednak dla niego rozczarowaniem i postanowił wrócić do lotnictwa wojskowego. We wrześniu 1922 roku złożył wniosek o przywrócenie do służby wojskowej. W 1923 roku ponownie zaczął kurs pilotażu, aczkolwiek został skreślony z listy uczniów i ponownie odesłany do rezerwy. Później Tarasiewicz był kierownikiem administracyjnym imprez cyrkowych, a następnie właścicielem odziedziczonego po stryju przedsiębiorstwa cyrkowego.
