Jedna z najważniejszych polskich baz lotniczych przed 1939 rokiem znajdowała się w Ławicy pod Poznaniem. Tamtejsze lotnisko powstało jeszcze przed 1914 rokiem. Zostało zdobyte przez powstańców wielkopolskich 6 stycznia 1919 roku. Materiał przejęty na samym lotnisku oraz w innej podpoznańskiej wsi, w Winiarach, odegrał niebagatelną rolę w polskim lotnictwie. Wielkopolskie samoloty, składane w warsztatach lotniska Ławica, miały gigantyczne znaczenie dla Wojsk Lotniczych zwłaszcza przed przybyciem Armii Hallera i przed szeroko zakrojonymi zakupami we Francji, Wielkiej Brytanii i Włoszech. W pierwszej połowie lat 20. Ławica to przede wszystkim siedziba 3. Pułku Lotniczego. W książce „Więcej niż piąta broń. Między wojną a pokojem, organizacja, personel i sprzęt polskiego lotnictwa wojskowego w latach 1921-1925” znalazł się podrozdział o bazie, kadrach i strukturze tegoż pułku. Tym zagadnieniom poświęcony został drugi rozdział, omawiający organizację. Nie można jednak zapominać, że to właśnie w pierwszej połowie lat 20. na terenie lotniska Ławica z inspiracji por. rez. Czesława Wawrzyniaka powstała Wielkopolska Wytwórnia Samolotów „Samolot”. Specjalizująca się w wytwarzaniu samolotów szkolnych fabryka doczekała się opisu w czwartym rozdziale książki. Przy wytwórni funkcjonowała Cywilna Szkoła Pilotów, którą ukończyło kilku znanych polskich lotników. Także te zagadnienia doczekały się omówienia w książce. Podrozdział na ten temat Czytelnik znajdzie w przedostatnim rozdziale.
