17 sierpnia 1890 roku w Ulanowie na terenie dzisiejszego województwa podkarpackiego urodził się Stefan Bastyr, jeden z najsłynniejszych polskich lotników lat 1918-1920. Studiował na Politechnice Lwowskiej. W czasie pierwszej wojny światowej służył w artylerii i lotnictwie austro-węgierskim. Początkowo był obserwatorem i oficerem technicznym, później pilotem. Związany z Polską Organizacją Wojskową. Z jej ramienia dążył do zajęcia przy pierwszej nadarzającej się okazji lwowskiego lotniska Lewandówka. 2 listopada lotnisko znalazło się w polskim ręku. Po trzech dniach Polacy wykonali pierwsze trzy loty bojowe. We wszystkich trzech samolot pilotował Stefan Bastyr. Dowodził eskadrą oblężonego Lwowa, a przez kilka dni także dwueskadrową lwowską grupą lotniczą. Po pewnych perturbacjach stanął na czele III. Grupy Lotniczej, przekształconej później w III. Dywizjon Lotniczy. W czasie skierowanej przeciw Armii Czerwonej ofensywy kijowskiej wiosną 1920 roku jego dywizjon odpowiadał za wsparcie powietrzne prawoskrzydłowej 6. Armii. Prowadził dywizjon m.in. w czasie zmagań z bolszewickimi pociągami pancernymi na Podolu. Zginął podczas oblatywania myśliwca Fokker D.VII, prawdopodobnie w wyniku zasłabnięcia.
