135 lat temu, 24 sierpnia 1891 roku w Warszawie urodził się Ludwik Idzikowski, major pilot Wojska Polskiego. W czasie pierwszej wojny światowej w lotnictwie rosyjskim. Od listopada 1918 roku w Wojsku Polskim. W składzie 7., a później 6. Eskadry Lotniczej brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej o Galicję Wschodnią. Uczestnik „lotów drużynowych” kpt. pil. Stefana Bastyra z kwietnia 1919 roku. Jeden z lotników, którzy wyróżnili się akcjami szturmowymi. Po zakończeniu działań wojennych w III. Ruchomym Parku Lotniczym, a później w 14. Eskadrze Wywiadowczej. Od listopada 1921 roku jako instruktor służył w Wyższej Szkole Pilotów w Grudziądzu. W 1924 roku dowodził eskadrą, a następnie dywizjonem w 1. Pułku Lotniczym w Warszawie. Od kwietnia 1926 roku pracował w charakterze oblatywacza Polskiej Misji Wojskowej Zakupów w Paryżu. 1 stycznia 1928 roku awansowany do stopnia majora. Latem tego roku wraz z mjr. obs. Kazimierzem Kubalą podjął pierwszą nieudaną próbę pokonania Atlantyku samolotem Amiot 123. Rok później, 13 lipca z tym samym obserwatorem ponownie bez powodzenia próbował dolecieć do Nowego Świata. Ta próba zakończyła się śmiercią pilota.
