Gdy rok temu powstała jednoosobowa działalność gospodarcza pod nazwą „Lotnicza Historia Polski”, postawiłem przed nią zadanie wypromowania pracy o polskim lotnictwie w latach 1921-1925. Ostatecznie materiał został podzielony na dwie publikacje. Książka „Więcej niż piąta broń. Między wojną a pokojem, organizacja, personel i sprzęt polskiego lotnictwa wojskowego w latach 1921-1925” znajduje się w sprzedaży (można ją kupić na Allegro). Z kolei praca zatytułowana „Więcej niż piąta broń. Koncepcja użycia oraz funkcjonowanie polskiego lotnictwa wojskowego i cywilnego w latach 1921-1925” trafi do sprzedaży w ciągu miesiąca. „Lotnicza Historia Polski” nadal będzie rzecz jasna platformą promującą te publikacje. Trzeba jednak patrzeć w przyszłość, ich nakłady prędzej czy później się wyczerpią. Nie dopuszczam takiej możliwości, by wówczas zlikwidować „Lotniczą Historię Polski”. Więcej sensu zdaje się mieć wskazanie kolejnego celu wydawniczego i powtórzenie całego procesu. Po rozmowach z autorytetami polskiej historiografii lotniczej, w tym ks. Robertem Kulczyńskim i Tomaszem Kopańskim, postanowiłem zwrócić się w stronę monografii polskich eskadr z czasów wojny polsko-bolszewickiej. Uogólniając, można stwierdzić, że w tamtym konflikcie Wojsko Polskie rzuciło do walki dwadzieścia eskadr. Do tej pory swych monografii doczekały się: 3., 4., 7., 15. i 16. Eskadra. Jak widać, wiele pozostało do zrobienia. W ostatnim czasie gruchnęła wieść, że ks. Kulczyński zamierza wydać monografię 12. Eskadry Wywiadowczej. To świetna wiadomość i trzymam kciuki za szybkie ukończenie pracy. Z oczywistych względów ja nie zamierzam iść w kierunku eskadr wielkopolskich. Z uwagi na swe wcześniejsze publikacje pomyślałem o 6. Eskadrze Wywiadowczej. Argumentów za opisaniem akurat tej eskadry jest aż nadto. W prostej linii wywodziła się ona z „Eskadry Lwowskiej”, czyli pierwszej latającej bojowo eskadry. Do czasu rozejmu między Polską a bolszewicką Rosją wykonała ogromną pracę. Uczestniczyła w ofensywie kijowskiej i późniejszych zmaganiach z 1. Armią Konną Siemiona Budionnego, w tym w słynnej obronie Lwowa w sierpniu 1920 roku. Wg „Ku czci poległych lotników” to właśnie ta jednostka wykonała najwięcej lotów bojowych spośród polskich eskadr – 670. Jej personel spędził 1265 godzin w powietrzu. W ciągu kolejnych miesięcy na kanałach „Lotniczej Historii Polski” pojawiać się więc będą materiały odnoszące się do 6. Eskadry Wywiadowczej, jej dowódców i najbardziej zasłużonych lotników z jej składu. Zakładam stopniowy wzrost udziału tego rodzaju treści. Ze względu na pracę zawodową oraz obowiązki rodzinne nie narzucam sobie żadnego terminu. Aczkolwiek kto wie, może za rok książka trafi do druku? Wszystkich posiadaczy fotografii, dokumentów i innych pamiątek związanych z 6. Eskadrą Wywiadowczą oraz jej lotnikami zachęcam do nawiązania kontaktu. Razem stwórzmy dzieło upamiętniające tę jednostkę!
