Początek lat 20. XX wieku to czas spektakularnych rajdów lotniczych. Władze poszczególnych państw prezentowały w ten sposób potencjał swojego lotnictwa, pojawiały się okazje do nawiązywania kontaktów kulturalnych i gospodarczych. Z kolei bohaterowie tych przelotów mieli okazję sprawdzić się w wyczerpujących rajdach i dać wyraz swoim ambicjom. Na polskim gruncie pamiętamy przede wszystkim o przelocie Bolesława Orlińskiego i Leonarda Kubiaka do Tokio z 1926 roku oraz o wyczynach późniejszych – lotach Stanisława Skarżyńskiego wokół Afryki i przez Ocean Atlantycki. Zapomina się natomiast często niestety o nieco wcześniejszym dokonaniu płk. pil. Ludomiła Rayskiego. W 1925 roku przeprowadził on spektakularny rajd z Paryża przez Casablankę i Stambuł do Warszawy. Wyczyn Rayskiego stawiano na równi z dokonaniami najsłynniejszych lotników włoskich i francuskich. Późniejszy zwierzchnik polskiego lotnictwa stał się wręcz celebrytą (pisano wiersze na jego cześć, rzeźbiono jego popiersia). W rajdzie wokół Morza Śródziemnego Rayskiemu towarzyszył mechanik Leonard Kubiak, ten sam, który rok później poleciał z Orlińskim do Tokio. Co więcej, w obu rajdach wykorzystano ten sam samolot. Osoby zainteresowane bardziej szczegółowym opisem rajdu Rayskiego i Kubiaka z 1925 roku znajdą go w książce „Więcej niż piąta broń. Koncepcja użycia oraz funkcjonowanie polskiego lotnictwa wojskowego i cywilnego w latach 1921-1925”.
