Tematem, który od przeszło trzydziestu lat budzi emocje w środowisku miłośników polskiego lotnictwa jest wygląd szachownicy lotniczej. Znak wprowadzony w grudniu 1918 roku miał lewe pole górne i prawe dolne w kolorze czerwonym (karmazynowym). Pozostałe dwa pola szachownicy były białe. Z czasem wprowadzono obwódki. Przyjmuje się, że tak wyglądający znak rozpoznawczy polskiego lotnictwa wojskowego przetrwał do początku lat 90., gdy został zastąpiony biało-czerwoną szachownicą, gdzie barwy zostały odwrócone. Wprowadzenie nowego wzoru argumentowano poprawnością heraldyczną. Układ „czerwono-biały” nie był jednak stosowany konsekwentnie. W dyskusji nad tym zagadnieniem znakomicie przydają się źródła ikonograficzne. Im bliżej początków polskiego lotnictwa, tym bardziej ambiwalentny stosunek do kolejności barw szachownicy. Szczególny przypadek stanowiły samoloty zakupione we Francji w połowie lat 20. Część z nich trafiła do Polski na własnych skrzydłach. Przelot ten upamiętniono na wielu zdjęciach. Dobrze wskazują one, że dość luźno trzymano się przepisu o wyglądzie szachownicy. Trudno w tym momencie wyrokować, czy wynikało to z inicjatywy francuskich mechaników, czy wysłanników Wojska Polskiego. Ze zdjęciami polskich samolotów z prawidłowymi i nieprawidłowymi szachownicami lotniczymi można się zapoznać w książce „Więcej niż piąta broń. Koncepcja użycia oraz funkcjonowanie polskiego lotnictwa wojskowego i cywilnego w latach 1921-1925”. Publikację można nabyć na Allegro oraz na OLX.
