2 maja 1892 roku w Stanisławowie urodził się Zygmunt Tebinka, polski lotnik o ormiańskich korzeniach. W czasie pierwszej wojny światowej był obserwatorem w lotnictwie austro-węgierskim. Do Wojska Polskiego wstąpił w stopniu porucznika. Na początku 1919 roku wysłany w składzie Polskiej Wojskowej Misji Zakupów do Francji. W końcu kwietnia 1919 roku został referentem technicznym w Szefostwie Lotnictwa Wojska Polskiego. Na swoim stanowisku pozostał także po 11 maja, gdy Szefostwo zostało przekształcone w Oddział IIIB Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego. Za okres zbrojnego kształtowania się granic II RP odznaczony Krzyżem Walecznych i Polową Odznaką Obserwatora (nr 80). W początkowym okresie pokoju pracował w Departamencie IV Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych. Reprezentował też Polskę na międzynarodowych konferencjach lotniczych. W 1922 roku został skarbnikiem w komitecie budowy pomnika ku czci poległych lotników. Działał w Aeroklubie Polski. Przez pewien czas był też prezesem Polskiego Lotniczego Związku Młodzieży. W drugiej połowie 1923 roku przez sześć miesięcy był kierownikiem Referatu Komunikacji Lotniczej w Ministerstwie Kolei Żelaznych. Niemal równocześnie przeniesiony w stan nieczynny, a po roku – do rezerwy. Czynną służbę opuścił jako major obserwator. Posiadacz tytułu pilota balonów wolnych. W czasie drugiej wojny światowej w Wielkiej Brytanii. Trafił do Stacji Zbornej Oficerów w Rothesay. Opuścił Wyspę Węży, uzyskując bezpłatny urlop z wojska, wyjechał do Nowego Jorku, gdzie 15 grudnia 1944 roku zmarł i został pochowany.
